Pages

Tuesday, October 10, 2017

తెలుసుకోవడానికి విచారణ చేయాలి వితండం కాదు

శ్రీ గురుభ్యోనమః

ఓ ఊళ్ళోకెళ్ళి ఒక తెలిసిన వ్యక్తి ఇంటి గురించి విచారణ చేస్తే అక్కడ "పెద్దమనిషి" తిన్నగా వెళ్లండి రైటు తీస్కోండి లెఫ్టుతీస్కోండి మూడో మలుపు, నాలుగో సందు, ఐదో ఇంట్లో ఉంటారన్నారనుకోండీ. అప్పుడు మనం ఏం చేస్తాం? ఏదీ ఋజువు చూపించు అంటామా? లేదు కదా ! మహా ఐతే మళ్లీ ఆ పేరు రూపు రేఖలు చెప్పి అతనిల్లేనా అండీ? అని అడిగి ఇల్లు వెతుకుతూ బయలుదేరతాం.. అలా కాకుండా ఋజువు చూపించు అప్పుడే వెళతా అని అడిగితే.. కిందాపైనా చూసి నీక్కావాలంటే వెళ్ళి చూస్కో అంటారు లేకపోతే నీకేమైనా పిచ్చా అంటారు, కదా! ఆ యింట్లో మనక్కావలసిన వ్యక్తి ఉన్నాడోలేడో వెతికి చూస్కోవాలసిన అవసరం మనది తప్ప ఆ దారి చెప్పినతనిది కాదు. ఒకవేళ అతను తప్పైనా వెళ్ళి చూసుకుని వెతుక్కోవలసింది మనమే. అప్పటివరకూ పక్కవాణ్ణి, ఆ ఊరి "పెద్దమనిషిని" ఆనూపానూ తెలిసినవాణ్ణి నమ్మాలి, దొరక్క పోతే తిరిగి ఆచోటికి వచ్చి మళ్లీ కావలసిన వ్యక్తి గురించి మరింత వివరంగా అడిగి సరియైన చిరునామా అడిగి వెతికి పట్టుకుని ఆ యింటికి చేరాలి. అది మన పని అతని పని కాదు. అవసరాన్ని, అవకాశాన్ని బట్టి ఆ "పెద్దమనిషి" ఉదారుడై మన వెంట వచ్చి కావలసిన వ్యక్తి ఇంటి వరకూ వచ్చి చూపగలడు అది అన్ని వేళలా సాధ్యం కాదు. అది అతని ఔదార్యం మాత్రమే.
 
అలాగే, నువ్వొక్క అడుగూ వేయకుండా ఋషుల మాట గురువుల బాట పట్టకుండా ధర్మం మీద శ్రద్ధలేకుండా భగవంతుడు లేడంటే? దేవుడుంటే చూపించు? అని అంటే ఏమనాలి నిన్నప్పుడు? ఆ అవసరం, అగత్యం ఎవరిది? నీది! అంతే తప్ప ఋషులదీ, గురువులదీ ఆ మార్గంలో కుదురుకున్నవాళ్లదీ, భక్తి మార్గంలో వేదాంతారణ్యంలో హేలగా సంచరించేవారిదీ కాదు. ఏమో ఎక్కడో ఒకచోట ఎవరో ఒకరు ఔదార్యంతో అలా చూపవచ్చేమో కోట్లల్లో ఒకరికి. ఆ కోట్లల్లో ఒక్కడివి నువ్వే అనుకోవడం అత్యాశ. కాబట్టి భగవంతుణ్ణి తెలుసుకోవడానికి విచారణ చేయాలి వితండం కాదు. అది శంకరుల దుస్తర్కాత్ సువిరమ్యతామ్...

-శంకరకింకర

బస్తీ మే సవాల్..!!! అది కాదు కావలసింది

శ్రీ గురుభ్యోనమః

"నాకంతుంది నాకింతుంది, ఇంత గొప్పది ఉంటే నాదగ్గరుండాలి తప్ప వాళ్ళ దగ్గరుండడమేమిటి?. "నేనన్నిటిలో యెక్కువే అందరికన్నా ఎక్కువే, ఎవరికన్నా తక్కువ కాదు" రాముడికేముంది నాముందు నిలబడలేడు ఆఫ్ట్రాల్ మానవుడు అడవులబడినవాడు" అంటూ... నేనంత వీరుణ్ణీ, అంత పండితుణ్ణీ, అంత అందగాణ్ణీ, అంత ఐశ్వర్యమున్నవాణ్ణీ, అన్జి భోగాలున్నవాణ్ణీ అన్న వాడికి సీతమ్మ ఓ చిన్న గడ్డిపోచ చూపి నీ స్థాయి యిదీ అని చూపింది.

"నేనెంతమ్మా, నావెనక అవతల వేపు అంతమంది మహానుభావులున్నారు నాకన్నా ఎంతో బలవంతులున్నారు, గొప్పవాళ్ళున్నారు, నాతో సమానమైనవారున్నారు కానీ నాకన్నా తక్కువవాళ్ళెవరూ లేరమ్మా" అసలే పిల్లిపిల్లంతై అని వినయంతో కుచిచుకుపోయిన హనుమని ఉత్సాహపరచి, అడవుల్లో రాజ్యంకూడా సరిగాలేని సుగ్రీవుడికి సచివుడు, ఒక శాఖామృగంగా ఉంటూ అడవులు, కొండలు, గుహలు, చెట్లు ఆవాసంగా ఉంటూ ఉండే హనుమతో, మేరుమందర సంకాశమైన అవతార ప్రకటనం చేయించి చూడామణి యిచ్చి లంకా దహనం చేయించింది ఆ సీతమ్మే..

డిసైడింగ్ ఫ్యాక్టర్ రావణుడిలా ఏయ్ కమాన్ గుసగుస బస్తీ మే సవాల్ కాదు నీ జీవన విధానం, నీ ఆస్తిక్య బుద్ధి, నీ వినయం. అదీ దివ్యత్వాన్ని కలిగిస్తుంది. ఆత్మకి (సీతమ్మకి) ఆనందాన్నీ జవాన్నీ కలిగిస్తుంది.

- శంకరకింకర

Monday, October 9, 2017

రూప సంకరం చేయకూడదు

శ్రీ గురుభ్యోనమః

నువ్వు నమ్మిన గురువునో, దేవుణ్ణో ఇతర దేవీ దేవతల రూపాలుగా మార్చి మార్ఫింగ్ చేస్తున్నావంటే , నీకు నీ గురువు "స్వ స్వరూపం " అంటే అసలైన భౌతిక రూపం మీద ప్రేమ, నమ్మకం లేదన్నమాటే. అది ఆయనను అవమానించడమే - పూజించడం కాదు. అది గణపతి కావచ్చు, సాయి కావచ్చు ఇతర ఏ బాబా ఐనా కావచ్చు.

నిరాకారుడైన పరమాత్మ మనకి ఒక రూపంలో గోచరించాడంటే ఆరూపం ఒక గొప్ప సందేశాన్ని చూపుతుంది, తాను ప్రకటించే రక్షణకి, విభూతికి అనుగుణంగా ఆయుధాలు, కూర్చునే, నించునే భంగిమ ఇవన్నీ ఆ అవతార హేతువునీ, ప్రత్యేకతనీ చూపుతాయి. దాన్ని ఇంకొరికి మార్ఫ్ చేసి చూడడం భావదారిద్ర్యమే. అలా ఆరూపం సగుణంగా రావడానికి వెనక తత్సంబంధ ఋషుల ద్రష్టత్వమూ, తపఃఫలమూ, తపించిన భక్తుల కోరికా ఉంటాయి, వాటిని ఒకరివేరొకరివిగా మార్చడం అంటే ఇవన్నింటినీ, ఋషులనూ అవమానించినట్లే. ముఖ్యంగా ఆ బాబాలను గురువులనూ అవమానించడమే ఔతుంది. ఎవరికి ఏరూపం ఉందో ఆరూపంతో కొలవడమే ఉత్తమ భక్తుని లక్షణం. రూప సంకరం చేయకూడదు.

-శంకరకింకర


కాలానికి తగినట్లుగా మార్చగలమా?

ధర్మశాస్త్రాల్లో చాలా నియమాలు నిబంధనలు ఉన్నాయి అని చాలామంది బాధపడుతుంటారు. కొంతమందైతే వాటిని ఈ కాలానికి తగినట్లుగా సవరించమని అడుగుతుంటారు. అంటే అలా మార్చమని అడగడంలో ముఖ్య ఉద్ద్యేశ్యము ఏమిటంటే, ఈనాడు సమాజంలో జరుగుతున్న తప్పుని ధర్మం అనే గొడుగు కిందకు తీసుకుని రమ్మని. మరి 'సత్యం వద ధర్మం చర' అనే వేదసూక్తిని ఇప్పటి కాలానికి తగినట్లుగా మార్చగలమా? ధర్మం అనునది ఎప్పటికి ఒక్కటే

-అనంత శ్రీ విభూషిత భారతితీర్థ మహాస్వామి

రావణుడి మరణ రహస్యం

శ్రీ గురుభ్యోనమః

విభీషణుడు రావణుడి మరణ రహస్యం రాముడికి చెప్పాడనేది శుద్ధ అబద్ధం. సినిమా రామాయణాలు, నాటక రామాయణాలు పక్కకి పెట్టి మూలమైన వాల్మీకంలో కానీ వ్యాసప్రోక్తంలోకానీ చూస్తే ఆ విషయం లేనే లేదు.. ఒక మానవుడికి బోధించినట్లుగానే గురువైన అగస్త్యుడు వచ్చి ఆదిత్యహృదయ మంత్రాన్ని అస్త్రంగా ప్రయోగించడం నేర్పి దీన్ని ప్రయోగించు రావణుడు హతుడౌతాడు అని దీవించి వెళ్ళారు, రాముడు ఆ మంత్ర ప్రయోగం చేసి రావణుణ్ణి ఒక్కపెట్టులో కూల్చాడు. రాముడి అవతార కారణమైన రెంటిలో ఒకటి రావణ వధ. అది రాముడి వల్ల అవుతుందా అన్న ప్రశ్నే ఉత్పన్నం అవదు. రామావతారం వచ్చిందే అందుకు. రావణుణ్ణి చంపడం ఒక్క రాముడివల్లనే అవుతుంది లేక హనుమవల్లనే అని శ్రీరామాయణం స్పష్టం. ఎవరు ఏమిటో ఏ ఘట్టం ఎలా జరిగిందో రామాయణంలో స్పష్టంగా ఉంటుంది.

అన్నకి సహాయం చేస్తూ తోడుగా ఉంటూ అధర్మాత్ముడైనా ప్రోత్సహిస్తూ అతనిపక్కనుండడమా.. లేక అన్నను విడిచి ధర్మంపక్కనుండడమా అన్న ప్రశ్న వచ్చినప్పుడు ధర్మాత్ములు ధర్మం యెంచుకున్నారు, కుంభకర్ణుడిలాంటివాళ్ళు ధర్మం తెలిసీ ధర్మం కన్నా అధర్మాత్ముడైన అన్న పంచనే ఉండి, ధర్మం కన్నా అన్నే గొప్ప అనుకున్నారు మడిసిపోయారు. 
 
అన్నదమ్ములా - ధర్మమా?
కుటుంబమా - ధర్మమా?
వ్యక్తి ప్రయోజనమా? - ధార్మికమైన నడతయా?

అన్న మీమాంస ఉదయించినప్పుడు సుగ్రీవుడైనా, విభీషణుడైనా యెంచుకున్నది ధార్మికమైన నడవడి తప్ప వ్యక్తిగత అనుబంధాలు కావు. అదే.. ఇప్పటి పాలకుల అధికారులలా అవినీతి అక్రమాలలో కూరుకున్న తమ పిల్లల్ని కుటుంబ సభ్యుల్ని సమర్థించుకున్నట్లు కాదు..

అనుమాన నివృత్తికి ముందుగా మూల గ్రంథం చదవాలి. అప్పుడింకా అనుమానాలుంటే తెలిసినవారిని వివరణ కోరవచ్చు. స్వస్తి

- శంకరకింకర

Thursday, August 24, 2017

చంద్రశాపానుగ్రహ ఆఖ్యానము (శ్రీ గణేశ పురాణo)

గణేశావిర్భావమును గూర్చి కొన్ని పిట్టకథలు, సినిమా కథలు విరివిగా ప్రచారముననున్నవి. గణేశుడి బాగా ఉండ్రాళ్ళు ఇతర పదార్థాలు తిని తన తల్లి దండ్రులకు నమస్కరించబోగా ఏదో ఉయ్యాల ఊగినట్లు కాళ్ళు నేలకానితే చేతులానవనీ, చేతులానితే కాళ్ళు ఆనవనీ హాస్య స్ఫోరకమైన తప్పుడు కథలల్లి వినాయక వ్రత కథలందు జొప్పించడం జరిగింది. అంత అసంబద్దమైన కథలు పురాణమునందు కానీ, ప్రామాణిక వ్రతకథయందుకానీ లేవు అని గమనించి పురాణోక్తమైన కథలను చదివి వివరము తెలిసి, వ్రత ఫలితమును పొందగలరు. గణేశ పురాణమునుండి చంద్రశాపానుగ్రహమను మూలమునకు తెలుగు అనువాదము మనందరికొరకు  -శంకరకింకర

చంద్రశాపానుగ్రహ ఆఖ్యానము (శ్రీ గణేశ పురాణo)
బ్రహ్మగారు నారదుని కోరిక మేరకు చంద్రునికి కలిగిన శాప వృత్తాంతము, శాప విమోచనమును గూర్చి వివరిస్తూ ఇట్లు పలికెను "ఒకానొక సమయమున  పరమశివుడు నివసించు కైలాసము శిఖరమున సభలో నారదాది మునిముఖ్యులుండే సభకు వెళ్ళి, పరమశివుని అర్చించి శివునకు, శివుని కుమారుడైన గణపతికి ఫలాదులు సమర్పించిన పిమ్మట సభాంతమున బ్రహ్మ మరియు ఇతరులు ఎవరి గృహమునకు వారు వెళ్ళిరి. సమయమున వినాయకుడు కైలాసము నుండి చంద్రలోకమునకు వెళ్లగా, చంద్రుడు, ఉత్తముడు లోకోపకారిఐన వినాయకుని యొక్క బాహ్య ఆకారమును అనగా ఏనుగు మొఖము, జారిన బొజ్జను చూసి పరిహసించాడు. లోకమంతా, శిష్ఠులంతా యెవరిని "సుముఖుడు" అని ప్రశంసిస్తారో అటువంటి గణేశుని చంద్రుడు చూసి పరిహసించాడు. అది చూసిన వినాయకుడు క్రోధమును పొంది. అందముగా ఉన్న కారణముచేత లోకములో అందరూ నిన్ను పొగడుతున్నారన్న అహంకారంతో ఉన్నావు. ఉచ్ఛనీచాలు మరచి ప్రవర్తించావు కాబట్టి నాటి నుండి నీవు మలినుడవు, నిన్ను చూచిన వారికి నీలాపనిందలు కలుగుతాయి" అని శాపమును ఇచ్చి తన గృహానికేగెను.


విషయం సర్వ లోకములలో పాకి ఆనాటి నుండి చంద్రుని ఎవ్వరూ చూడటం మానేశారు. చంద్రుని అతిశయం, బాహ్య సౌందర్యంతో మిడిసి పడి లోకోపకారం చేస్తూ సుముఖుడుగా ప్రసిద్ధికెక్కిన వినాయకునే పరిహసించి శాపవాక్కు పొందిన విషయం సర్వలోకాలలోని వారికి తెలిసిందితాను అందరికీ ఆదర్శుడైన వినాయకునిచే శాపం పొందినందుకు చంద్రుడు సిగ్గుతో వివర్ణుడైనాడు. ఎంత అందమైన స్వరూపమైతే నేమి తన ముఖము ఎవ్వరూ చూడటానికి ఇష్టపడడంలేదని కృంగ సాగాడు.


చంద్ర శాప వృత్తాంతాన్ని తెలుసుకున్న ఇంద్రాది దేవతలు గజాననుని వద్దకు వెళ్ళి నమస్కరించి విధముగా విజ్ఞప్తి చేశారు " దేవ దేవా! సర్వ జగద్వందితా! నీవు స్వతంత్రుడవు, నీయిచ్ఛ వచ్చినట్లు పరిపాలించే నియంతవు. నిర్గుణుడవు, సగుణుడవు, అన్ని గుణములు నీ యందే కలవు. ఈశ్వరా ! పాహి పాహి! నిన్నే శరణు కోరుతున్నాము. చంద్రుడు చేసిన అపరాధమునకు వేసిన శిక్ష లోకమునంతకూ శిక్ష అగుచున్నది కాబట్టి చంద్రుడు పొందిన శాపమునకు విమోచనము ఇచ్చి చంద్రుని క్షేమమును, లోక క్షేమమును చూడవలసినది. లోకములు చంద్రుడు కనపడక, చూడక కష్టములలో ఉన్నవి. మరల అన్ని లోకములకు చంద్రుని దర్శనము , చంద్రుని తో భాషణము చేయు సౌలభ్యము కలుగజేయుము. ధర్మార్థకామ మోక్షములను ప్రసాదించు వినాయకుడు అది విని ప్రసన్నుడయ్యి ఇట్లు పలికెను " దేవతలారా! మీ స్తోత్రమునకు సంతుష్టుడనైతిని. కానీ మీరు కోరిన కోరిక మూడులోకములలోనూ అసాధ్యమైనది. చంద్రుడు చేసిన పనికి  శాప విమోచనము కుదరదు" అని పలికెను. అంత దేవతలు గణపతితో " దేవా! చంద్రుడు వివర్ణుడై ప్రకాశ హీనుడవ్వడం వలన, చంద్రుని అమృత కిరణములు పడక ఓషధులు ప్రకాశించుటలేదు లోకములు ఆపదలో ఉన్నవి కనుక ఆగ్రహింపక చంద్రుణ్ణి ఆపదనుంచి గట్టెక్కించు" మని ప్రార్థన చేసిరి.

దేవతల ప్రార్థన విన్న వినాయకుడు " దేవతలారా! లోకములో ఆదర్శనీయులను, మహాత్ములను నేరుగా కానీ అన్యాపదేశంగా కానీ కించపరిస్తే శిక్ష తప్పదు. చంద్రుడు అటువంటి అపరాధమే చేశాడు. ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా వికటా అని పరిహాసం చేసి ఆపదలపాలయ్యాడు. అగ్ని, సూర్యూడూ చల్లగా ఐననూ, సముద్రము ఇంకిననూ నా వాక్కు ఫలించకతప్పదు. సుర సంఘములారా, నేటినుండి భాద్రపద శుక్ల చవితి తిథినాడు తెలిసి కానీ, తెలియక కానీ శాపముపొందిన చంద్రుని చూసినవారి ఎన్నో కష్టములను పొందెదరు." అదివిన్న దేవతలు "ఓం" అనుచూ ప్రణిపాతం చేసి పుష్ప వృష్టి కురిపించిరి తమ ఇండ్లకు వెళ్ళి చంద్రునికి చెప్పగా, అంత చంద్రుడు " నేను మూఢుడను, లోకములకు ఆదర్శుడైన గజాననునిచూచి పరిహాసమాడి కించ పరచినందుకు నాకే కాక మూడులోకములకు ఆపదలు తెచ్చిన అపరాధినిత్రైలోక్యనాయకుడు! దేవుడు! మూడులోకములు పాలించువాడు! అవ్యయుడు!నిర్గుణుడు ! నిత్యుడు! పరబ్రహ్మ స్వరూపమైన! గజాననుని! సమస్త లోకములకు గురువైనవానికి! నావల్ల అపరాధం జరిగినది. సర్వలోకముయొక్క హితము కొరకు నియమించబడినవాడినైనా నావల్ల అపరాధం జరిగినది. భాద్రపద శుక్ల చతుర్థినాడు మాత్రమే నన్ను చూడరాదన్న శాపమునకు విమోచనము ఎట్లు కలుగగలదు" అని పశ్చాత్తాపపడుతూ " గజాననునే శరణు వేడెదను, ఆయన ప్రసాదముగానే తిరిగి నేను ఖ్యాతిని ఆర్జించగలను" అని పల్కి దేవతల వద్ద సెలవు తీసుకొని గంగా నది దక్షిణ తీరమైన కాశీయందు గణేశుని కొరకై తీవ్ర తపస్సు చేసెను. ప్రదేశంలో చంద్రుడు ఇరవైరెండు సంవత్సరాలు కఠిన తపస్సు చేసాడు.


చంద్రుని తపస్సుకు మెచ్చిన గజాననుడు ఎర్రని వస్త్రములు కట్టుకున్నవాడై, ఎర్రని మాలలు ధరించినవాడై చతుర్భుజములతో, మహా కాయముతో, సింధూరవర్ణంతో, కోట్లాది సూర్యుల ప్రకాశంకన్నా ఎక్కువైన కాంతిపుంజపు ప్రకాశంతో చంద్రుని ఎదుట ప్రత్యక్షమయ్యాడు. అంత కాంతిపుంజం చూసిన చంద్రుడు కళ్ళుతెరచి స్వామిని చూసి దోసిళ్ళొగ్గి నమస్కరిస్తూ తన మనసులో ఉన్న కోరికను కోరడానికై పరమ భక్తియుతుడై గజాననునితో " దేవా ! విఘ్ననాశకా! సర్వులకూ ధర్మార్థకామములనొసగడంలో విఘ్నములను హరించువాడా! దయా సముద్రుడా! పరబ్రహ్మా! విశ్వమంతా వ్యాపించి ఉన్నవాడా! సమస్త విశ్వమూ నీయందే ఉన్నవాడా! జగత్తు యందు మాయగా ఉన్నవాడా! మూడులోకాలనూలయించు శక్తి కలవాడా! నీకు పునః పునః నమస్కారములు. బుద్ధిని ప్రకాశింపజేసి ప్రచోదనం చేయు దేవా! దేవతలకు అధిపతీ! నిత్యము సత్యమూ ఐన పరబ్రహ్మమా! నీకు నిత్యమూ నమస్కారములు. అజ్ఞానముతో చేసిన అపరాధమును మన్నించి దయను వర్షించి నన్ను దోష రహితుని చేయవలసినది." అని వేడుకొన్నాడు.


చంద్రుని స్తోత్రము, అతని కోరిక విన్న గజాననుడు " చంద్రా! నేను నీతపస్సుకు సంతోషించాను. నీకు ఇక పూర్వ వైభవం పూర్వ రూపం కలుగుగాక. భాద్రపద శుక్ల చవితి నాడు నావ్రతం చేసిన వారికి భాద్రపద శుక్లచవితినాడు చంద్రుని చూసిన ఎటువంటి దోషము కలుగదు." అని పలికి చంద్రునిలోని ఒక కళను తన తలమీద పెట్టుకుని చంద్రునికి తిరిగి సముచిత స్థానాన్ని కలిగించాడు. ఆనాడు గజాననుడు "ఫాల చంద్రుడు" అన్న నామాన్ని పొంది, దేవతలందరిచేతా షోడశోపచార పూజలందుకొని చంద్రుడు తపస్సు చేసిన క్షేత్రము సిద్ధి క్షేత్రము కాగలదని వరమిచ్చి అక్కడ చేసిన అనుష్ఠానాది కార్యములు త్వరగా సిద్ధించగలవని పలికెను. అంత దేవతలు మునులు సంతోషం చెందినవారై వారి వారి స్వగృహములకేగిరి. గజాననుడు శుక్ల పక్ష ప్రతిపత్తిథి నాటి చంద్రరేఖను ఎంతో ఉల్లాసంగా, ప్రహృష్ఠ వదనంతో తల మీద ధరించి తన గృహమునకేగెను.

శ్రీ గణేశ పురాణమందలి ఉపాసనా ఖండములోని చంద్ర శాపానుగ్రహము అనే ఆఖ్యానం సమాప్తము
-శంకరకింకర